T24’te ilk yazmaya başladığım günlerde, Türkiye’nin en güvenilir ve en çok takip edilen bağımsız internet gazetesinde yazacağım için mutluydum.

Bu mutlulukla yazılarımı eşe, dosta göndermeye başladığım WhatsApp grupları oluşturmuştum.

Aradan yaklaşık beş yıl geçti.

Pazar günleri sabah saat 10.00’da, “tın” diye bir mesaj sesi almaya başlarsanız, bilin ki gönderen benim.

Beş yıldır neredeyse hiç aksatmadan sürdürdüğüm küçük bir pazar alışkanlığına dönüştü bu.

Geçtiğimiz günlerde ekranlara “T24 kapatıldı” haberleri düşmeye başlayınca haliyle çok arayanım oldu.

“Neler oluyor, T24 gerçekten kapatıldı mı?”

Bu güzel ülkede olmayacak o kadar çok şey olurken insan artık hiçbir şeye şaşırmaması gerektiğini düşünüyor; amma velakin yine de şaşırıyor…

Sonra bir yerde şu cümle düştü önüme, sanki ben bulmuşum gibi sevindim:

“Gazetecilik kapatılamaz”

Aslında T24’ün hikâyesini bundan daha iyi anlatan başka bir cümle bulmak zor.

T24 bağımsız bir internet gazetesi. Gelirini gazetecilikten elde eden, varlığını gazetecilik yaparak sürdüren bir yayın kuruluşu.

Ama yıllar içinde bundan fazlası oldu.

Haberleriyle, yazarlarıyla, analizleriyle Türkiye’de en fazla referans alınan yayınlardan biri haline geldi.

Öyle ki Stanford Üniversitesi gibi dünyanın en saygın üniversitesinin araştırmasında, yapay zekâ platformlarının Türkçe bilgi doğrulama süreçlerinde başvurduğu mecralar arasında T24 birinci sırada çıktı.

Bunun arkasında tabii ki büyük bir emek var.

Başta T24’ün kurucusu ve Genel Yayın Yönetmeni sevgili Doğan Akın olmak üzere, haber merkezinden editörlerine, yöneticilerinden yazarlarına kadar geniş bir gazetecilik ailesinin emeği…

Ve bence bir o kadar önemlisi, bir duruş var:

Bu güzel ülkeye, demokrasiye, insan haklarına, ifade özgürlüğüne ve gazeteciliğe ilişkin bir duruş.

Son dört yıldır düzenlenen T24 Yıllık Konferansları da bunun başka bir ifadesi. Türkiye’nin ve dünyanın meselelerini birbirinden değerli isimlerle aynı zeminde konuşabilmek, tartışabilmek ve farklı düşünceleri yan yana getirebilmek…

Böylesi zamanlarda buna her zamankinden daha fazla ihtiyacımız var.

Çünkü bir gazeteyi susturabilirsiniz.

Bir internet adresine erişimi engelleyebilirsiniz.

Bir ekranı karartabilirsiniz.

Ama bir fikri, düşünceyi, merakı ve gerçeği öğrenme isteğini kapatamazsınız.

Bu yüzden T24’ün başına geleni, sadece bir internet sitesine erişimin engellenmesi  meselesi olarak görmedi kimse.

Beş yıldır her pazar sabahı saat 10.00’da telefonlardan duyulan o küçük “tın” sesi, benim için biraz bu meselenin sesi artık.

Ve önümüzdeki pazar yine duyulacak.

Çünkü T24 kapatılamaz.

Gazetecilik nasıl kapatılamazsa öyle…

Eyvallah.